| Самазваная SZLACHTA |
[листопад. 12-е, 2009|02:27 pm] |
Раней тут быў артыкул "Праўда пра сьвінагрып", які зараз выдалены.
Паколькі, на форуме Згуртаваньня Беларускай Шляхты ў тэме "Самазванная SZLACHTA" за гострыя выказываньні ў бок Судьдзі выводнага пана Ўладзілава Вяроўкіна-Шэлюты быў забаненый пан Андрэй Мікалаеў-Пашкевіч, далейшыя адказы ён пакінуў у каментарах (глядзіце ніжэй). |
|
|
| Ю |
[листопад. 11-е, 2009|08:53 pm] |
Їдеш на роботу - з роботи, куди не подивишся, бачиш серця. Дивіться, і в Гамбурзі, на виставці Katharina Fritsch - такі самі серця!
 Тільки, як підписати це фото? ВОНА ПРАЦЮ...! ВОНА - ... !
|
|
|
| Моя милиция меня бережет. |
[листопад. 11-е, 2009|12:15 pm] |
Ранок, мрячка. Я та ще дві жінки стоїмо на зупинці під навісом, очікуємо транспорт. До нашої компанії приєдналися два міліціонери, які одразу запалили цигарки. Навіс не дуже великий, стоїмо досить близько один від одного, пасивно палимо. Захотілося відійти, але на дощ… Згадала, що існує Закон про заборону паління в громадських місцях, а палять-то представники правоохоронних органів, вирішила їм нагадати про цей закон. Звичайно я не любитель робити зауваження стороннім людям, але на цей раз спробувала, кажу: - Шановні, скажіть будь ласка, чому ми повинні дихати вашим димом? Замість відповіді на питання почула дивне зустрічне запитання: - А де нам палити? Я відповідаю: - Думаю, що не на зупинці - це громадське місце, а існує закон про заборону паління в громадських місцях. По ідеї, ви краще за нас повинні знати закони (виразно подивилася на нашивку МВС України). Послідувала наступна відповідь: - Дівчина, вам треба перечитати Цивільний кодекс України, закон «про заборону паління в громадських місцях» скасували, а вийшов новий закон, в якому говориться, що в присутності міліції громадяни повинні стояти мовчки і не порушувати нашого душевного спокою. |
|
|
| Арт-Київ 2009 |
[листопад. 8-е, 2009|09:31 pm] |
Відвідала Арт-ярмарок в Українському домі. Одразу відчувається на скільки епідемією грипу налякала Киян та гостей міста.
Життя завмерло: порожні зали, випадкові відвідувачі.
На вході вас зустрічають постаті в марлевих пов'язках.

( Дивитися фотозвіт... )
|
|
|
| Ўчора амаль не згарэлі на працы. |
[серпень. 20-е, 2009|03:42 pm] |
Чатыры паверхі нашага бізнэс-цэнтру дабудаваныя на чатыропавярховы паркінг. Учора, пад час абеду, адчулі пах гарэлага, але ніякага сігналу трывогі пра небясьпеку не пачулі. Вось, задумалася, можа, нашае кіраўніцтва зусім не хвалюе нашае жыцьцё, ці ў СМІ ўсё вельмі перабольшваюць? Падазраю, што перабольшваюць..
 Зьдзіўляюць назовы артыкулаў "В столице сгорел паркинг...", або "на левом берегу столицы, по адресу улица Ларисы Руденко 6 "А" горит нижний этаж восьмиэтажного паркинга..." Паркінг не "згарэў", а "гарэў", і ён не васьміпавярховы...
Фота бізнэс-цэнтра адсюль http://www.urs.net.ua/bts/larisy_rudenko.jpg |
|
|
| Терещенко - сахарозаводчики, меценаты, почетные граждане города Киева |
[серпень. 1-е, 2009|01:38 am] |
Гартала старонкі нейкага старога нумару часопіса "Истории успешных компаний и людей", прачытала цікавы артыкул про род Цярэшчанкаў - цукразаводчыкаў, мецэнатаў, ганаровых грамадзянаў горада Кіева. Адсканавала старонкі адмыслова для ЖЖ сябраў. Пожалуй, весьма значимый след в истории не только сахарной промышленности, но также Украины в целом оставила династия Терещенко. Не зря девиз, которым Артемий Терещенко украсил свой герб, звучал так: "Стремление к общественным делам". ( Каго цікавіць гісторыя Кіева ды пасьпяховых людзей Украіны мінулага ды пазамінулага стагодзьдзя, запрашаю чытаць артыкул. ) |
|
|
| Ізноў вакзальная тэма |
[липень. 5-е, 2009|10:33 pm] |
Сёньня праваджала маму ў камандзіроўку на цягнік № 2 Кіеў — Масква. З сабою мама вязе гатовы праэкт — гэта 8 пакетаў па 15 кг дакумэнтацыі, нанялі насільшчыка і паехалі… Другі цягнік заўсёды адпраўляецца зь першай каляі. Раптам бачым, што наш насільшчык правозіць багаж міма цягніка, мы захваляваліся, насільшчык нас супакоіў. Кажа, што сёньня зь першага шляху адпраўляецца цягнік нумар 4 (таксама Кіеў-Масква).
А на нашае пытаньне, чаму іх памянялі месцамі, дзядзечка адказаў, што Алла Барысаўна Пугачова едзе сёньня ў Маскву чацьвёртым цягніком — і ўвесь першы вагон ейны, дзьля АБП і падалі састав на першы шлях. |
|
|
| Не фірмовы вагон. Сьвет не бяз добрых людзей. Або аповяд пра разьзяву. |
[липень. 1-е, 2009|10:34 pm] |
Некалькі дзён таму ехала дадому фірмовым цягніком № 92 Львоў-Кіеў. У нашае купэ зайшлі вельмі злосныя хлопец зь дзеўкай. Больш правільна будзе сказаць, хлопец крыху затарможаны зь вельмі злоснай дзеўкай, якая яго ўвесь час грызла. Галоўным пункцікам ейнага незадавальненьня было тое, што ейны хлопец памыліўся вагонам, калі купляў зваротны білет. Справа ў тым, што яны прыехалі ва Львоў гэтай жа раніцай і гэтым самым цягніком, але ў вагоне № 13, які быў старым, не фірмовым. Калі яны выйшлі ва Львове, заўважылі, што 14 вагон - новы, ведаеце, з рознымі прыбамбасамі ды біа-прыбыральняй. Пайшлі ў касы і замовілі зваротныя білеты менавіта ў 14 вагоне. І вось, якоя бязладзьдзе, гэты вагон зусім не фірмовы. Разам мы прыйшлі да высновы, што на маршруце 91/92 курсуе ня два, а тры чыгуначных саставы.
Усю дарогу, нават раніцай, дзеўка хлопца смыкала, выказвала з рознай нагоды незадавальненьні, калі мы прыехалі да Кіева, хацелася хутчэй выскачыць з гэтага купэ, і назаўсёды разьвітацца з гэтай парачкай. Вось я і выскачыла, а на плечыках у купэ забыла свой любімы пінжачок, які мне вельмі пасуе.
Толькі на чацьвёрты дзень я заўважыла прапажу. Вельмі засумавала. Зрабіла разьлікі, калі на лініі 2 саставы, дык цягнік з маім пінжаком зараз ва Львове, і трэба сустракаць яго заўтра раніцай. Але нейкае адчуваньне мяне клікала паехаць на вакзал перад адпраўленьням цягніка сёньня. Рванула на вакзала. І радасьці няма межаў - адчуваньне мяне не падманула. Праваднік быў іншы, а вагон той самы, не фірмовы. Калі я запытала правадніка пра пінжак, ён мне адразу сказаў, што мяне чакае прыемны падарунак ад правадніка Колі - мой пінжак! Добра, у мяне ў сумцы было шмат цукерак. Усе задаволеныя :))
А саставы, сапраўды, тры! :)) ( Глядзець фота. Без прычоскі але у пінжаку :) ) |
|
|